PTU - Polskie Towarzystwo Urologiczne

Laparoskopowa technika wytworzenia pochwy z wykorzystaniem izolowanego odcinka esicy
Artykuł opublikowany w Urologii Polskiej 2003/56/2.

autorzy

Wiesław Urbanowicz 1, Jerzy Starzyk 2, Michał Wolnicki 1, Marek Górniak 1, Janusz Sulisławski 1
1 Klinika Urologii Dziecięcej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
2 Klinika Endokrynologii Dzieci i Młodzieży Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

słowa kluczowe

agenezja pochwy, rekonstrukcja laparoskopowa, esica

streszczenie

Cel pracy. Jedna z metod wytworzenia pochwy polega na wykorzystaniu izolowanego odcinka esicy. Największą wadą tej techniki jest konieczność wykonania rozleglej laparatomii. Głównym celem byio znalezienia postępowania pozwalającego uniknąć tej wady.
Materiał i metoda. U sześciu pacjentek w wieku od 17 do 19 lal z zespoleni Maycra-Rokilanskiego-Kustera-Hausera odtworzono pochwę techniką laparoskopowa. wykorzystując izolowany odcinek esicy. Zastosowano cztery porty. Po wypreparowaniu 14-centymetrowego odcinka esicy wraz z krezką wykonywano jego izolację przy użyciu endostaplerów prostych. Następnie od strony krocza, między cewką, pęcherzem i odbytnicą, wytworzono kanał, przez który sprowadzono izoperystaltycznie izolowany segment esicy, wszywając jego koniec w przedsionek pochw}\'. Ciągłość przewodu pokarmowego odtwarzano stosując stapler okrężny.
Wyniki. Żadna z pacjentek nie wymagała konwersji lub przetaczania krwi. Przebieg pooperacyjny byl niepowikłany. Średni pobyt w szpitalu wynosił 8 dni.
Wnioski. Przedstawiona metoda operacyjna spełnia wszelkie warunki techniki małoinwazyjnej, jest skuteczna i bezpieczna, a uzyskiwane wyniki są bardzo dobre.

Fatal error: Smarty error: [in evaluated template line 3]: syntax error: unrecognized tag: rhabdomyosarcoma).

Sposoby odtworzenia pochwy przechodziły długą ewolucję - od metod zachowawczych, aż do różnorodnych zabiegów operacyjnych. Robert. Frank już w 1938 roku zaproponował postępowanie nieoperacyjne [1]. Używając różnorodnych instrumentów i siodełek uciskających na przedsionek pochwy, uzyskiwał po kilku miesiącach odpowiedni uchyłek, mający pełnić rolę pochwy. Metoda ta miała zastąpić wcześniej zaproponowaną przez Baldwina w 1904 roku technikę odtwarzania pochwy z wykorzystaniem izolowanego jelita cienkiego. Została zarzucona z powodu dużej liczby powikłań. Z kolei Zangl w 1955 i Pratt w 1961 roku proponują wykorzystanie esicy do rekonstrukcji pochwy [3,4]. Turner-Warwick i Kirby wykorzystali kątnicę [5]. Inni autorzy, po wykonaniu odpowiedniego kanału między cewką i pęcherzem a odbytnicą, wyścielali go płatem dermatomowym skóry (Mclndoe i Banister), płatem śluzówki pobranym z pęcherza moczowego (Claret), bądź ot in /_include/Smarty.class.php on line 1084